Het boek A New Morning is uit!

Anderhalf jaar schrijven. Al het materiaal doornemen: aantekeningen, herinneringen, documenten, verslagen, foto’s. Gesprekken voeren met begeleiders en leerlingen van die tijd. Met Eefke Eijgenstein een ordening maken: wat moet er in en wat moet er niet in? Hoe maak je van deze enorme veelheid een helder en leesbaar overzicht? Zo, zodat mensen het proces van het opzetten van de school mee kunnen beleven.

Na een eerste keer schrijven, opnieuw schrijven, en nog een keer, zodat het echt tot de kern komt.

Het is een prachtig boek geworden. Het is een boek van 470 pagina’s, waarvan 70 met kleurenfoto’s. Een boek wat ons avontuur beschrijft vanaf de eerste ideeën, de voorbereiding, de ontdekkingen van vier jaar ontwikkelen met jonge kinderen op een basisschool, de start van de school, wat er met de kinderen gebeurde, hoe de school zich ontwikkelde, de reacties van de samenleving, de overheid en hoe de kinderen en tieners hun aansluiting vonden bij de vervolgscholen.

Het was een enorm rijke tijd. We leren nu nog steeds van wat we toen hebben gedaan en ontwikkeld.

De reacties die ik terugkrijg van mensen die het boek al gelezen hebben: ‘Ik kijk nu anders naar mijn eigen kinderen.’

Of onlangs in een app naar mij: ‘Ik ben op een ander denkspoor gekomen.’

Dat is waar dit boek over gaat.

Bas Rosenbrand

 

De kern van het boek: samen onderzoeken en bouwen

 

Dit boek gaat over hoe je met elkaar een cultuur creëert waarin je met elkaar onderzoekt, leert en ontwikkelt. Hoe je als volwassenen zo’n omgeving vormgeeft waarin kinderen bij zichzelf komen en van daaruit hun eigen keuzes kunnen maken en waarin je met elkaar keuzes maakt.  

Het gaat niet over dat kinderen alle vrijheid moeten hebben en alles zelf moeten bepalen. De vraag is voor ons niet: bepaalt de leerkracht alles of bepaalt het kind alles? Onze vraag is: ‘Wat heeft het kind nodig?’ Ons startpunt was de relatie met het kind. Als je het kind leert kennen, kun je dat onderzoeken. Als je begint met een door jouw opgesteld programma , dan wordt dat programma leidend, en niet wat er nu voor dit kind nodig is. Daarom begonnen wij met ruimte om dingen te laten ontstaan. Van daaruit hebben we ons verder ontwikkeld.

In die ruimte bied je als begeleider het hele scala van laten ontstaan (nu emergence genoemd), waarnemen, een gesprek voeren, met kinderen en tieners meedoen met een activiteit, samen iets onderzoeken, samen besluiten nemen, een plan maken, lessen samen vormgeven of aanbieden, en soms bij de hand nemen, bij die kinderen die niet zelf door innerlijke blokkades heen konden komen.

Of je jezelf in onze benadering kunt vinden of niet, we hebben dingen gezien en ervaren die een andere kijk geven op onderwijs en leren. Hoewel we nog lang niet uitontwikkeld waren, hebben we nieuwe mogelijkheden ontdekt.

 

‘This book has shown me that it is possible to create an environment in which people can work and live through connection, where people are in dialogue with each other and the world and where everyone is seen and heard.’

Brechje Muntz, editor

 

 

De inhoud

 

 

Engels

 

Het boek is geschreven in het Engels. Waarom? De belangrijkste reden: sinds Iederwijs heb ik veel in het buitenland gewerkt en scholen daar begeleid en helpen opzetten. Het schrijven van zo’n boek is enorm veel werk, dus dan maar direct in het Engels. Het Engels is volgens native speakers heel toegankelijk en goed leesbaar.

Dit is wat zij erover zeiden:

 

‘Un uplifting read, even gave me new energy in how to handle conflicts at home with our own children.’

Kate Arnold, editor English

 

‘The book challenged my perspective on the education system and methods of teaching, and also how I approach my own children. Very insightful.’

Helena Virk, editor English

 

‘This book is a gift to the world.’

Danny Whitehouse, overall editor English